Jestem nadbudową formy nad treścią i treści nad formą. Zależy od dnia, godziny i stanu emocjonalnego. Jestem niespójną częścią całości tak zwaną wielością w jedności. Nigdy nie jestem zupełnie i nigdzie się nie znajduję. Odbiegam od określania czasu i przestrzeni z dokładnością do sekundy i milimetra. Znajduję się ciągle na granic czy to snu i jawy, czy przyzwoitości. Jakkolwiek, po prostu muszę balansować na krawędzi, bo w innym wypadku nie mam pędu do działania. Jestem kropką nad i, przecinkiem po "ale". Nie jestem już lecz, czy dlaczego. Jestem po prostu. Potrzebuję rewolucji, takiej od góry do dołu i z każdej strony, Rewolucji!